Para wodna w piekarniku

Para wodna jest często stosowanym środkiem gaśniczym. Dostosowuje się ją tylko w mieszkaniach zamkniętych o niskiej kubaturze. Zastosowanie pary wodnej do gaszenia na prawdziwych przestrzeniach nie daje pożądanych efektów. Para ma niewielki ciężar zdrowy dodatkowo w warunkach otwartej powierzchni nie osiąga właściwego stężenia gaśniczego.

Podaje się stosowanie pary wodnej w wnętrzach, których kubatura nie przekracza 500-520 m3. Powinny to istnieć szczelne pomieszczenia. Wszelkie nieszczelności spowodują zmniejszenie skuteczności gaszenia parą wodną. Najczęściej parę wodną daje się do gaszenia pożarów, które mogą zaistnieć w suszarniach drewna, składowiskach materiałów łatwopalnych, na statkach, przepompowniach produktów naftowych, w miejscach z kotłami wulkanizacyjnymi czy kolumnami rektyfikacyjnymi. Para, jako sposób gaśniczy zapewne być przypisywana do gaszenia pożarów ciał stałych, jakie nie wpadają w reakcję z wodą w specyficznych warunkach temperaturowych. Nie pomocne jest i zastosowanie pary wodnej do gaszenia pożarów, jeżeli palące się materiały, w wyniku związku z parą wodną ulegną zniszczeniu. Zastosowanie pary wodnej do gaszenia pożarów powoduje obniżenie stężenia tlenu do takiego poziomu, przy którym proces palenia jest ciężki. Para wodna rozcieńcza palne gazy w dziedzinie spalania. Najbardziej wydajne i aktywne jest gaszenie pożarów parą nasyconą, która jest stosowana pod ciśnieniem od 6 do nawet 8 atmosfer. Para jako środek gaśniczy "steam fire extinguishing"może być traktowana wyłącznie w ostatnich miejscach, co do jakich zawiera się pewność, że nie są w nich ludzie. Z uwagi na wielkie ciśnienie gaśnicze para potrafiła stanowić szkodliwa dla zdrowia, i nawet życia ludzkiego.